?xml:namespace>
Wanneer kan het paard als co-therapeut gezien worden?
Het paard brengt in ons uiteenlopende gevoelens en reacties naar boven. De mens die zich inlaat met het paard, wordt door het samenspel met dit dier, op allerlei manieren beïnvloed. Alle zintuigen van de mens kunnen door het paard geprikkeld worden. De gezamenlijke beweging kan de mens brengen tot een dialoog met het paard waarin lichaam, geest en ziel gelijkmatig betrokken zullen worden. De psychomotoriek wordt hierdoor intensief benut. Zo ontstaan door de veelvuldige prikkels, die in het zenuwstelsel verwerkt worden, vele nieuwe structuren en verbindingen, die ook andere lichamelijke en geestelijke processen zullen beïnvloeden. Het paard heeft op zeer veel mensen zo’n grote aantrekkingskracht, dat men hierdoor sterker gemotiveerd wordt, zich open te stellen voor therapeutische of pedagogische processen. De wens, dichtbij het paard te staan, samen met hem te bewegen, hem aan te raken en met hem een band op te bouwen, kan tot intense gewaarwordingen leiden. Ervaringen, die anders alleen maar met veel meer inspanning, of helemaal niet gemaakt kunnen worden. Op deze manier kan het paard pedagogische en therapeutische processen vergemakkelijken en bevorderen. Maar vergeet echter niet : het paard op zich is geen therapeut. Alleen in de juiste context en samen met een vakkundige therapeut kan het paard zijn natuurlijke eigenschappen in het kader van een therapeutische relatie ontplooien. Het gaat hierover specialisten, die met de hulp van het paard hun cliënten, systematisch ontwikkelen, vooruit helpen, ondersteunen en/of genezen.
Dit boek geeft een overzicht over een verantwoorde en systematische inzet van paarden, in het kader van psychotherapeutische, pedagogische en psychosociale behandelingen. Equitherapie (SHP) is gebaseerd op meer dan 40 jaar ervaring op wetenschappelijk georiënteerd therapeutisch paardrijden in Duitstalig Europa. In Nederland heeft de, uit Oostenrijk afkomstige, klinisch psychologe, equitherapeute, en hippologe, Dr Ulrike Thiel, de bekende modellen in samenwerking met gerenommeerde collega’s geanalyseerd en verder uitgebouwd.Tevens heeft ze dit geïntegreerd in een opleidingskader voor beroepsgroepen op het gebied van professionele hulpverlening. Binnen de organisatie "Nederlandse Stichting – Helpen met Paarden – Equitherapie (SHP-E(NL))” worden volgens dit model, sinds meer dan tien jaar gekwalificeerde equitherapeuten opgeleid en gecertificeerd.
In dit boek wordt uitgelegd hoe Equitherapeuten SHP samen met het paard als co-therapeut, op verantwoorde manier kunnen samenwerken.